Życie i działalność ks. Jana Blokesza

Pochodził z ziemi rybnicko-wodzisławskiej, bogatej w po­kłady węgla.  Są to tereny nadgraniczne, stąd wpływ języka i kultury czeskiej jest widoczny. Urodził się w Radlinie, w dniu 8 lutego 1928 r. w rodzinie Feliksa, pracownika kopalni Emma i Anny z domu Gąsior. Ochrzczony został w Biertułtowach, w kościele parafialnym p.w. Wniebowzięcia NMP. Jan Blokesz wzrastał w gronie licznego rodzeństwa, w rodzinie zachowującej religijne i narodowe tradycje. Edukację podstawową rozpoczął w siedmioklasowej szkole w Obszarach w 1935 r., a zakończył ją w okresie okupacji niemieckiej. Krótko przed wybuchem II wojny światowej, 18 maja w 1939 r. przystąpił w Biertułtowach do pierwszej Komunii św.

Zaraz po wyzwoleniu wiosną 1945 r. Jan Blokesz przez trzy miesiące pra­cował w biurze ewidencji ludności w Urzędzie Gminnym w Biertułtowach.  W październiku 1945 r. rozpoczął naukę w prowadzonym przez salwatorianów gimnazjum w Mikołowie. Po trzech latach, wstąpił do nowicjatu Salwatorianów w Bagnie koło Wrocławia. Przyjął habit zakonny i nowe imię Egidiusz. 8 września 1949 r. złożył profesję zakonną. W latach 1951-1956 studiował filozofię i teologię w Instytucie Ojców Dominikanów w Krakowie. 24 czerwca 1956 r. przyjął  święcenia kapłańskie w Krakowie z rąk biskupa Stanisława Rosponda.

W latach 1957-1960 ks. Jan Blokesz pracował jako wikariusz i katecheta szkolny w parafii  NMP Matki Zbawiciela w Mikołowie. W latach 1960 - 1961 r. był wikariuszem w parafii  św. Jakuba Apostoła w Człuchowie. Po krótkim pobycie w domach zakonnych w Bagnie i we Wrocła­wiu przełożeni, doceniając praktyczne uzdolnienia ks. Blokesza, skierowali go do domu prowincjonalnegow Krakowie przy ul. Łobzowskiej 22, gdzie przez trzy lata był ekonomem domowym i prowadził remont kapli­cy, pomieszczeń biurowych i mieszkalnych.Od 1963 r. pracował w parafii w Krzyżu Wielkopolskim, gdzie pełnił m.in. funkcję proboszcza. Wyremonto­wał gruntownie kościół parafialny pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa,  wybudował nową plebanię  oraz kościół filialny w Drawinach.  W latach 1972-1975 odbywał studia zaoczne w zakresie teologii praktycznej w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, uwieńczone uzyskaniem stopnia magistra.

Po 18 latach owocnej pracy w Krzyżu Wlkp., w 1981 r. na prośbę  rektora Wyższego Semina­rium  Duchownego ks. dr Waleriana Gruszki, przeniósł się do Bagna,  gdzie zajął się budową domu dla alumnów. Pracowitość ks. Blokesza, natu­ralne cechy jego charakteru, a wreszcie miłość do zgromadzenia salwatorianów, pomogły mu pokonać wszystkie przeszkody i w dniu 11 października 1985 r.  mógł uczestniczyć  w otwarciu i poświęceniu seminaryjnego budynku mieszkalnego.

Po pięciu latach pobytu w Bagnie przeniósł się dnia 30 czerwca 1986 r. do domu zakonnego w Trzebnicy, by uczestni­czyć w pracy duszpasterskiej w parafii pw. św. Bartłomieja i św. Jadwigi.  Przez ponad dwadzieścia lat codziennie dojeżdżał wcześnie rano z Mszą św. do kaplicy św. Izydora w klasztorze sióstr boromeuszek w Małuszynie. Przez 13 lat obsługiwał kościół filialny pw. Ciała i Krwi Pańskiej w Rzepotowicach, w którym podjął szereg ważnych i potrzebnych inwestycji, za pieniądze zarobione w czasie wakacyjnych zastępstw w Niemczech. Ludzie bardzo go cenili za jego gorliwość duszpasterską i zaangażowanie w upiększanie  ich świątyni. Wierni przychodzący do bazyliki znali Go przede wszystkim jako spowiednika gorliwego i wytrwałego, pełniącego stały dyżur w konfesjonale.

***

Od 21 listopada 2012 r. ks. Jan przebywał w Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym sióstr boromeuszek w klasztorze w Trzebnicy. Zmarł w dniu swoich  85 urodzin, 8 lutego 2013 roku.