"Moje słowa nie przeminą" (Mk 13,31)

Cele Programu

Na Komunii z Bogiem (hasło poprzedniego roku) mieliśmy budować relacje z bliźnimi. Od doświadczenia bliskości Boga, chcieliśmy przechodzić ku doświadczeniu bliskości człowieka. W programie była mowa o większym zaangażowaniu świeckich w życiu Kościoła. Miały odnawiać się w duchu Ewangelii relacje braterstwa w strukturach Kościoła (między pasterzami, osobami konsekrowanymi i wiernymi świeckimi na wzór relacji w rodzinie). Trzeba było wykorzystywać wszelkie środki, które uleczą istniejące "rany" we Wspólnocie Kościoła. Wtedy łatwiej jest budować struktury komunijne (Rady Duszpasterskie, Wspólnoty, Grupy, Ruchy), które z kolei pomagają brać odpowiedzialność za autentyczny kształt i formę Kościoła. Odpowiedzialność tę można ponosić jedynie wtedy, kiedy uznajemy, szanujemy i kochamy Kościół; jeśli traktujemy Kościół na wzór domu, rodziny (pomijając różne braki, które także w rodzinach występują).

Refleksja duszpasterska

Niestety, nie udaje się w pełni realizować (według programu) przedstawionych celów. Przyczyn trzeba szukać przede wszystkim w człowieku, który nie chce iść drogą, którą prowadzi go Kościół (oparty na Jezusie Chrystusie). Błędów dopatrywać się można po obu stronach - wśród pasterzy i wśród wiernych. Na szczęście jest ciągle "aktywna" część świadomych uczniów Jezusa spośród wiernych świeckich; zdarzają się także duszpasterze, którzy potrafią budować Kościół oparty na braterskich relacjach. Tym bardziej, że jako wierzący w Boga, musimy również brać pod uwagę to wszystko, co od wieków objawia nam Pan dziejów. W dniach kończącego się Roku Liturgicznego przychodzi do nas z przypomnieniem o powtórnym przyjściu Chrystusa. Przyjdzie On z mocą i majestatem, ale także przyjdzie jako Miłosierny Brat wszystkich ludzi. Wobec wielu przepowiedni i interpretacji końca świata, nauka Chrystusa pozostaje wciąż aktualna. Dlatego tym bardziej trzeba szukać prawdziwych i właściwych elementów naszej wiary. Tutaj bowiem zawarty jest klucz, który uczy nas jak mamy przygotować się na to spotkanie z Bogiem.