Tomografia twarzoczaszki – kiedy lekarz ją zleca i co można dzięki niej wykryć?

Tomografia twarzoczaszki to jedno z najdokładniejszych badań stosowanych, gdy trzeba ocenić kości, zatoki, jamę nosową, oczodoły oraz struktury miękkie w obrębie głowy. Dostarcza informacji, których nie da się uzyskać zwykłym RTG ani badaniem klinicznym. Lekarze zlecają ją w sytuacjach, gdy liczy się precyzja, szybka diagnoza i konieczność zaplanowania dalszego leczenia bez ryzyka pominięcia istotnych zmian.

Jak działa tomografia twarzoczaszki i czym różni się od zwykłego RTG?

Tomografia tworzy serię cienkich przekrojów, które można odtworzyć jako obrazy 2D lub pełną rekonstrukcję 3D. Dzięki temu widać nawet bardzo drobne struktury – miejsca zwapnień, zmiany w układzie zatok, złamania niewidoczne w zdjęciach punktowych czy różnice w gęstości kości. W odróżnieniu od standardowego RTG, które pokazuje nałożone na siebie warstwy, tomografia rozdziela je i prezentuje każdą osobno. Pozwala to ocenić rzeczywisty kształt zmian i ich dokładną lokalizację, co jest szczególnie ważne przy diagnostyce urazów oraz planowaniu zabiegów chirurgicznych.

W jakich sytuacjach wykonuje się tomografię u dorosłych i dzieci?

Tomografia twarzoczaszki ma szerokie zastosowanie – zarówno w stomatologii, jak i w laryngologii, chirurgii szczękowej, ortopedii oraz onkologii. Badanie przydaje się przy ocenie urazów po wypadkach, kiedy trzeba sprawdzić, czy doszło do pęknięcia kości, przemieszczenia odłamów lub uszkodzenia oczodołu. W diagnostyce zatok tomografia pomaga wykryć przewlekłe stany zapalne, polipy i deformacje przegrody. W stomatologii stosuje się ją przy planowaniu skomplikowanych ekstrakcji, implantów oraz ocenie rozległych zmian korzeniowych.

Potrzebujesz wykonać to szczegółowe badanie? Postaw na tomografia twarzoczaszki Wrocław. Nowoczesny sprzęt pozwala uzyskać obrazy o wysokiej rozdzielczości, co ułatwia późniejszą diagnostykę i planowanie leczenia.

Jakie struktury i zmiany najlepiej widać na tomografii?

Tomografia twarzoczaszki pozwala dokładnie ocenić:

• zatoki przynosowe – ich drożność, obecność polipów, torbieli i pogrubienia błony śluzowej;

• kości twarzoczaszki – pęknięcia, złamania, przemieszczenia i zrosty pourazowe;

• oczodoły – zmiany pourazowe, ucisk struktur oraz stan ścian kostnych;

  Reklama

• jamę nosową – skrzywienie przegrody, przerost małżowin, niedrożność przewodów;

• tkanki miękkie – zmiany zapalne, obrzęki, ogniska płynowe;

• obszar okołozębowy – rozległe zmiany zapalne, nieprawidłowości korzeni oraz ubytki w kości.

Przygotowanie do badania – co warto wiedzieć przed wejściem do pracowni?

Do tomografii twarzoczaszki nie trzeba się specjalnie przygotowywać. Przed wejściem do pracowni należy zdjąć okulary, biżuterię i metalowe dodatki, które mogłyby zakłócić obraz. Badanie odbywa się w pozycji leżącej lub siedzącej, w zależności od urządzenia. Całość trwa krótko, a technik informuje pacjenta o każdym etapie. U osób z lękiem przed badaniami w zamkniętej przestrzeni stosuje się krótsze protokoły lub otwarte tomografy, które zmniejszają dyskomfort.

Bezpieczeństwo badania i dawka promieniowania w praktyce

Tomografia twarzoczaszki wiąże się z większą dawką promieniowania niż zwykłe RTG, ale nowoczesne aparaty stosują algorytmy, które automatycznie dobierają minimalne parametry ekspozycji. Dzięki temu dawka jest ograniczona do niezbędnego minimum, a jakość obrazu pozostaje wysoka. Badanie zleca się tylko wtedy, gdy naprawdę jest potrzebne i może zmienić sposób prowadzenia leczenia. U dzieci stosuje się dodatkowe ustawienia aparatu, które obniżają dawkę promieniowania i pozwalają wykonać tomografię w możliwie najbezpieczniejszych warunkach.

Artykuł sponsorowany