Padaczka

226

Zacznijmy od początku. Padaczka, inaczej epilepsja jest chorobą układu nerwowego manifestującą się różnego rodzaju drgawkami, potrząsaniem, tikami, aż po konwuksje całego ciała.

Może ona mieć charakter wrodzony bądź nabyty.

Idiopatyczna, czyli taka, gdzie przyczyna nie do końca może być jasno ustalona. Najcześciej wrodzona lub dziedziczona, głównie u jamników, owczarków niemieckich czy golden retrieverów. Występuje głównie u młodych psów, sporadycznie u kotów. Ujawnia się w młodym wieku – od kilku miesięcy do kilku lat. Należy jednak pamiętać, że jest wiele chorób, którym towarzyszą objawy neurologiczne nie będące padaczką. Tak jest w przypadku tężyczki poporodowej u suk, cukrzycy czy w przypadku silnego zarobaczenia szczeniąt. Choroby spichrzeniowe u border collie, kotów norweskich i syjamów, choroby neurometaboliczne u na przykład american staffordshire terrierów są chorobami, w których przebiegu pojawiają się objawy nerwowe o charakterze padaczki.

Z kolei padaczka nabyta może wystąpić praktycznie u każdego zwierzaka. Jej przyczyną jest uszkodzenie struktur układu nerwowego. Zmiany te mogą wystąpić na skutek wypadku bądź uderzenia, silnego przeżycia jak poród, zabawa sylwestrowa czy burza, mogą rozwinąć się po ciężkiej chorobie czy zatruciu.

Tak czy inaczej bez względu na przyczynę postępowanie jest zawsze takie samo.

Najważniejszy jest spokój. Gdy już wiemy, że nasz pupil jest chory dużo łatwiej nam reagować. Najgorszy jest pierwszy atak. Jego nadejście często poprzedzone jest zmienionym zachowaniem naszego zwierzaka. Manifestują się niepokój i nadpobudliwość, częste oblizywanie się, czasami ślinotok. Zwierzę szuka schronienia, czasami jest to najciemniejszy kąt w domu, czasami ramiona właściciela. Niekiedy faza ta jest całkowicie niezauważalna i od razu następuje atak.

Więcej na następnej stronie …

ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here