Odrzucenie zaproszenia

102

Zapowiedź Uczty

Już za czasów proroka Izajasza zostało po raz pierwszy „wysłane” ZAPROSZENIE na Ucztę Mesjańską. Pan Zastępów ogłasza, że On sam przygotuje ucztę na górze. Nie będzie już wtedy śmierci, łez, ani trudu (Iz 25,6-10). Symbolika tych słów wyjaśniona została w Księdze Apokalipsy (21,3-7). Wizja św. Jana dotyczy nowego Jeruzalem. Tę prawdę wzmacnia jeszcze bardziej refren psalmu 23: „Po wieczne czasy zamieszkam u Pana”. Przez wieki Żydzi oczekiwali spełnienia się tych prorockich zapowiedzi. Żyli w nadziei otrzymania od Pana nowych, lepszych warunków życia tu na ziemi. Jednak, jak każda zapowiedź prorocka, odnosi się to zaproszenie do wejścia do nowego Jeruzalem, którym ma być życie wieczne z Bogiem. Dlatego naród wybrany błędnie odczytywał wiele zapowiedzi kierowanych przez proroków. Ciągle myśleli, że otrzymają tutaj „ziemię mlekiem i miodem płynącą”. Spełnienie zapowiedzi o Uczcie miało się zrealizować w Mesjaszu – Jezusie Chrystusie, którego Żydzi także nie przyjęli.

 

Ostatnia Wieczerza

Kolejna przypowieść Jezusa traktuje właśnie o zaproszeniu na ucztę (Mt 22,1-14). Znowu w zapowiedzi słyszymy, że słowa te kieruje Mistrz do arcykapłanów i starszych ludu. Ucztą jest Królestwo Niebieskie (nowe Jeruzalem). Królem, który wyprawił ucztę, jest sam Bóg. Ci którzy odrzucili zaproszenie, to Izrael (głównie przywódcy religijni). Ci zaś, którzy w miejsce wcześniej zaproszonych weszli na ucztę, to przedstawiciele wszystkich innych narodów, wśród których są ludzie dobrzy i źli. Widzialną postacią królestwa tu na ziemi jest Kościół, do którego należą wszyscy ludzie. Oni także są zaproszeni na Ucztę tego Królestwa. Pierwszą taką ucztę przygotował sam Pan w Wieczerniku. Zaprosił na nią apostołów: swoich uczniów i przyjaciół. Polecił także, aby Jego uczniowie sprawowali tę ucztę na Jego Pamiątkę (uobecniając ofiarę Baranka Bożego). Dlatego każda Eucharystia – Uczta Pańska, Msza św. – jest spotkaniem dzisiejszych uczniów ze swoim Panem i Zbawicielem. To sam Chrystus zaprasza nas dzisiaj na Ucztę, która jest powtórzeniem Ostatniej Wieczerzy. Jak wtedy, tak i dzisiaj Jezus zaprasza swoich uczniów i przyjaciół na to spotkanie. Wszyscy, dobrzy i źli, mają szansę uczestniczyć w tej Pamiątce Uczty Paschalnej Nowego Przymierza. Jak więc wygląda nieobecność chrześcijan na Mszy św.? Jest normalnym odrzuceniem zaproszenia. Jest także pewnego rodzaju obrażeniem Gospodarza, poprzez tłumaczenie się: musiałem jechać na zakupy, musiałem odpocząć, zapomniałem, zaspałem, … „i dlatego przyjść nie mogłem”! Czy tak powinna wyglądać relacja między Bogiem a jego Ludem?

ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here