„Zatrzymaj się i unieś głowę ku Niebu”

474

Takie myśli przychodzą mi do głowy, gdy wspominam nasze ostatnie spotkanie w grupie nauczycieli – seniorów należących niegdyś do Duszpasterstwa Nauczycieli i Wychowawców w Trzebnicy założonego przez śp. ks. Wawrzyńca Bochenka. Dzieło to kontynuował śp. ks. prof. Antoni Kiełbasa. Z Jego śmiercią skończył się kolejny rozdział w życiu tej wspólnoty. Ale trawestując cytat: ” Panie, życie Twych wiernych zmienia się, ale się nie kończy” okazuje się, że nie jest to ostatni rozdział tego duszpasterstwa. Bo są ludzie, którzy chcą się spotykać, chcą rozmawiać, wspólnie modlić się, świętować. Dzięki uprzejmości i duszpasterskiemu zaangażowaniu ks. Andrzeja Uruskiego odbyło się już kilka spotkań dla tych, którzy czuli potrzebę bycia razem i dotarła do nich informacja o wspólnotowej Mszy św., które teraz odbywają się w kościele Czternastu Świętych Wspomożycieli.

Ostatnie nasze spotkanie miało miejsce 17 stycznia 2014 roku. Ksiądz Andrzej zaprosił dzieci i młodzież ze Szkoły Podstawowej nr 2 z przepięknym przedstawieniem jasełkowym. Młodych artystów z kl. II przygotowała p. Justyna Majcher. Towarzyszył im szkolny chór pod dyrekcją p. Haliny Bolisęgi. Uczniowie zapełnili całe prezbiterium i miejsce przed balaskami. W kościelnych ławkach oprócz nauczycieli – seniorów siedzieli dziadkowie, babcie, rodzice i rodzeństwo występujących uczniów. Uczta duchowa była wspaniała i podziwialiśmy ogrom włożonej pracy nie tylko nauczycieli, ale także rodziców, a nawet p. woźnego.

Gdy pożegnaliśmy młodych artystów, zgromadziliśmy się przy ołtarzu na uroczystej Mszy św. Modlitwa w takim miejscu i w takim gronie niesie ze sobą zawsze spokój i radość, bo znowu udało nam się spotkać! Było za co dziękować Panu Bogu i o co prosić…

Tradycyjnym punktem – jak bywało u pierwszych chrześcijan – była agapa poprzedzona życzeniami i łamaniem się opłatkiem. Zagrały nawet skrzypce (i to nie raz!) i popłynęły kolędy. Wesoło trzaskał ogień w znajomym „cyganku”, było ciepło, było miło…Te krótkie chwile dały nam wiele radości i pozwoliły umocnić naszego ducha. Dziękujemy bardzo ks. Andrzejowi, że wyszedł nam naprzeciw, podzielił się swoim czasem, swoim sercem i znalazł niezły kąt w swoim domu dla nas, seniorów.

Myśląc o naszym niedawnym spotkaniu w gronie nauczycieli, chciałabym zacytować ks. Bruna Ferrero. Ważne jest byśmy jak najczęściej myśleli o naszym duchu, naszym wnętrzu. Niech pomocą i drogowskazem będzie 10 dobrych rad tego włoskiego zakonnika:

1. Zatrzymaj się na parę minut, aby posłuchać muzyki.

2. Gdy możesz, spaceruj.

3. Uściśnij każdego dnia osoby, które kochasz i powiedz każdej z nich: „Jesteś mi drogi”.

4. Świętuj rocznice, urodziny, imieniny i wszystko, o czym sobie przypominasz.

5. Bądź uprzejmy dla wszystkich, również dla twych najbliższych i domowników.

6. Uśmiechaj się.

7.  Módl się.

8.  Pomagaj tym, którzy cie potrzebują.

9.  Zafunduj sobie jakąś przyjemność.

10.Unieś głowę i zmierzaj ku Niebu.

ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here