Odeszli w tym roku…

503

śp. Helena Kijańska.

W środę 16 listopada na  cmentarzu przy ulicy Spokojnej pochowana została długoletnia nauczycielka geografii śp. Helena Kijańska.

Urodziła się 1 kwietnia 1943 r. w Kłaju, powiat Bochnia. Po zakończeniu wojny, w 1948 r. ukończyła szkołę podstawową i wybrała zawód nauczycielski. Ukończyła Liceum Pedagogiczne w Bochni, a potem Studium Nauczycielskie we Wrocławiu. Tytuł magistra geografii uzyskała w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie. Ukończyła także studia podyplomowe na Uniwersytecie Wrocławskim.

Z nakazem pracy trafiła w 1954 r. do Szkoły Podstawowej w Siedlcu i odtąd przez 50 lat pracowała na terenie ziemi trzebnickiej. Przez długie lata uczyła i wychowywała uczniów trzebnickich szkół podstawowych: nr 1 im. księcia Henryka Brodatego i  nr 3 im. Marii Skłodowskiej – Curie w Trzebnicy. Przez kilka ostatnich lat przebywała na emeryturze.

Za swą twórczą i zaangażowaną pracę otrzymała liczne odznaczenia i nagrody, m.in. Złoty Krzyż Zasługi, Medal 50 – lecia Ziemi Trzebnickiej, nagrodę Ministra Oświaty i Wychowania. Wraz ze swym mężem Ignacym otrzymała także medal za długoletnie pożycie małżeńskie.

Pani Helena była osobą miłą i pogodną, życzliwą i otwartą – nauczycielką z powołania. Taką pozostanie w naszej pamięci.

 

śp. Vaclav Havel

 18 grudnia swoje ziemskie bytowanie zakończył Człowiek niezwykły, jeden z największych humanistów współczesnej epoki – Vaclav Havel. Chociaż był wielką osobistością polityczną, przywódcą Aksamitnej Rewolucji, a potem przez kilkanaście lat prezydentem w kraju naszych południowych sąsiadów, zawsze pozostawał sobą.

W jego biografii znaleźć można wiele dowodów dystansowania się od roli polityka, którą przyszło mu spełniać. Czuł się przede wszystkim człowiekiem kultury: pisarzem, publicystą, reżyserem teatru. Za swoje najważniejsze posłannictwo uważał przekazywanie prawdy o człowieku, o jego prawach do wolności, szczęścia i miłości. Mimo, że był wielkim autorytetem, nie tylko dla Czechów, pozostawał w gruncie rzeczy zwykłym, mądrym i bezpośrednim człowiekiem, bacznym obserwatorem otaczającego świata, optymistą, który wierzy w zwycięstwo ducha nad materią i ideałów nad ideologiami. Był przyjacielem wszystkich ludzi, a przez tych, którzy znali Go bezpośrednio zwany był po prostu Vaszkiem.

 

ks. prałat Stanisław Mszal

 W dniu 1 stycznia 2012 r. zmarł w Krakowie ks. prałat Stanisław Mszal, brat ks. Władysława z trzebnickiego kościółka leśnego, emerytowany proboszcz parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Psarach k. Trzebini oraz wieloletni dziekan dekanatu Trzebinia. Pogrzeb odbył się w czwartek 5 stycznia w Psarach; Mszy św. przewodniczył ks. kard. Stanisław Dziwisz.

Ksiądz Stanisław Mszal urodził się 28 listopada 1935 roku w Zubrzycy Górnej. Święcenia kapłańskie przyjął w 1962 roku w katedrze na Wawelu. Jako wikariusz pracował w Rajczy, Trzebini, Płokach. W 1972 roku został skierowany przed kard. Karola Wojtyłę do Psar z misją tworzenia ośrodka duszpasterskiego. Był pierwszym proboszczem w Psarach (nominacja 3 maja 1982 roku), budowniczym kościoła. Od dwóch lat ksiądz Mszal był na emeryturze.

 

śp. Janina Zofia Gardjan

 25 lutego, po długiej i ciężkiej chorobie, zmarła długoletnia nauczycielka – bibliotekarka Zosia Gardjan. Urodziła się 27 grudnia 1951 r. w Trzebnicy. Jej rodzice należeli do pionierów, przybyłych na Ziemię Trzebnicką w pierwszych powojennych latach.

Janina, zwana przez wszystkich Zosią, ukończyła w Trzebnicy szkołę podstawową i średnią – w 1971 r. zdała maturę w trzebnickim LO. W 1973 r. ukończyła Państwowe Studium Kulturalno – Oświatowe we Wrocławiu.

Pracę zawodową rozpoczęła 1 września 1973 r. jako wychowawczyni w  Szkole Podstawowej przy Uzdrowisku w Trzebnicy. Od 1974 r. przez 10 lat pracowała w Bibliotece Pedagogicznej w Trzebnicy; w latach 1977 – 1981 kierowała tą placówką. Od 1984 r. do przejścia na emeryturę pracowała w bibliotece Szkoły Podstawowej nr 1, a następnie Gimnazjum nr 1 w Trzebnicy.

Należała do zespołu kierowniczego szkoły, będąc jego aktywnym członkiem. Wyróżniała się również w pracach Rady Pedagogicznej, służąc radą i pomocą  w podejmowaniu decyzji i rozwiązywanie problemów. Przez wiele lat pełniła funkcję zastępcy przewodniczącego Rady Szkoły. Była bardzo zaangażowana w załatwianie i rozstrzyganie spraw środowiska oświatowego.

Po przejściu na emeryturę, od grudnia 2008 r. do  kwietnia 2010 r. pracowała w firmie transportowej PKS, w której była ceniona i szanowana. Nadal także pracowała społecznie. Była członkiem zarządu Sekcji Emerytów i Rencistów ZNP, przewodniczyła grupie socjalnej.

 

śp. Józefa Jakubowicz

 

W sobotę 16 czerwca pożegnaliśmy śp. p.por. Józefę Jakubowicz, żołnierza Armii Krajowej, Pioniera Ziemi Trzebnickiej, wieloletnią nauczycielkę i wychowawczynię wielu roczników młodzieży.

Józefa Jakubowicz urodziła się 27. lutego 1924 r. w miejscowości Wyk na Kurpiach, wychowywała się w Miastkowie k. Łomży. W czasie  II wojny światowej, od sierpnia 1942 r. do września 1944 r. działała  w szeregach Armii Krajowej jako łączniczka w Obwodzie Łomża. Brała także udział w tajnym nauczaniu, działając w Tajnej Organizacji Nauczycielskiej (TON)), w jej domu organizowane były zakazane przez  okupanta zajęcia dla uczniów – „tajne komplety.”Za działalność w ruchu oporu została wywiezienia w 1944 r. na przymusowe roboty do Niemiec.

Do Wrocławia przyjechała w 1946 r. Została skierowana do pracy w szkole w Łuczynie (gmina Zawonia), gdzie zaczęła pracę wspólnie ze swoim mężem Pawłem  . Borykając się z wieloma trudnościami organizowali fundamenty powojennego szkolnictwa.

W 1950 r. zamieszkali w Brochocinie . Tam też wraz z mężem organizowali Szkołę Podstawową, w której uczyło się i wychowało wiele pokoleń. Przez prawie trzydzieści lat pracowała w szkole jako  nauczycielka języka polskiego, śpiewu , prac ręcznych; ponadto prowadziła chór, bibliotekę szkolną oraz Szkolne Koło PCK .W latach pięćdziesiątych prowadziła kursy w wieczorowej  szkole dla dorosłych

Brała czynny udział w życiu ws,i działając w Kole Gospodyń Wiejskich. Po przejściu na emeryturę w 1978 r. prowadziła przez kilka lat Szkolne Schronisko Młodzieżowe  przy szkole w Brochociniu.

Za swoją pracę i poświęcenie została odznaczona: Krzyżem Armii Krajowej, Medalem Komisji Edukacji Narodowej oraz Złotym Krzyżem Zasługi; otrzymała także wiele  nagród, dyplomów i wyróżnień.  Działała aktywnie w Związku Nauczycielstwa Polskiego. Jej śpiew, szczególnie pieśni patriotycznych, połączony z grą na mandolinie, Jej optymizm, poczucie humoru jednały Jej szczera sympatię otoczenia.

 

śp. Zdzisław Skorek

 25 sierpnia oborniczanie pożegnali Zdzisława Skorka, wieloletniego solistę Operetki Wrocławskiej, niezapomnianego odtwórcę Tewjego Mleczarza z musicalu „Skrzypek na dachu”.

Zdzisław Skorek, aktor i reżyser, wieloletni solista dawnej Operetki Wrocławskiej, zdobył sławę, uznanie krytyków i sympatię publiczności, która aż pięciokrotnie wyróżniła go „Iglicą”, nagrodą dla najbardziej zasłużonych artystów Dolnego Śląska. W swojej karierze był też samorządowcem oraz społecznikiem o bardzo wrażliwym sercem. Tę ostatnią rolę grał niemal do ostatnich dni.

Zadebiutował na wrocławskich scenach w 1954 r. A w latach siedemdziesiątych dał poznać się oborniczanom, gdy przyjeżdżał tu wraz żoną Marią Oraczewską-Skorek oraz dwójką dzieci na letnisko. Artyści byli bardzo towarzyscy, skromni i bezpośredni, więc szybko zaskarbili sobie przyjaźń gospodarzy. Już wtedy Pan Zdzisław dał się poznać jako wielki gawędziarz. Opowiadał anegdoty z życia artystycznego świata, a także komentował aktualne wydarzenia. Bardzo lubił rozmawiać o swojej pasji – kolekcjonowaniu starych zegarów.

Niebawem Skorkowie kupili w Obornikach dom i tu zamieszkali. Pan Zdzisław stał się znany także miejscowym melomanom skupionym wokół Saloniku Czterech Muz, gdzie chętnie występował – zarówno w roli śpiewaka, jak i gawędziarza.

 

śp. ks. Krzysztof Jagiełło

 26 września, zmarł nagle w wieku 37 lat ks. Krzysztof Jagiełło, salwatorianin pochodzący z Trzebnicy, pracujący ostatnio w parafii w Bagnie, gdzie był m.in. opiekunem liturgicznej służby ołtarza, nauczyciel-katecheta w Liceum Ogólnokształcącym im. Karola Holteia w Obornikach Śląskich.  Do nowicjatu wstąpił 24 października 1996 r., a święcenia kapłańskie  przyjął 24 maja 2003 roku.

 

śp. Danuta Markiewicz

 27 września zmarła w wieku 90 lat Danuta Markiewicz, długoletnia nauczycielka Szkoły Podstawowej nr 4 im. Janusza Korczaka. 4 października na trzebnickim cmentarzu odbył się jej pogrzeb. Jej życie przypadło na trudny, a zarazem ciekawy okres w historii naszej Ojczyzny. Najpiękniejsze lata młodości zabrała Jej okrutna wojna, podczas której była czynnie zaangażowana w działalność konspiracyjną ZHP oraz Armii Krajowej. Była uczennicą tajnych kompletów, prowadzonych z narażeniem życia przez nauczycieli TON – Tajnej Organizacji Nauczycielskiej.

W 1945 r. ukończyła Liceum Ogólnokształcące, a później studiowała na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Od lat 50. XX w. związała się z Trzebnicą. Swoją prace zawodową rozpoczęła w P.P. Uzdrowisko, gdzie przez kilkanaście lat pracowała w administracji. Od 1967 r. podjęła pracę w Szkole Podstawowej przy Uzdrowisku, które potem zmieniło nazwę na Sanatorium Rehabilitacyjne dla Dzieci i Młodzieży. Uzupełniła swoje wykształcenie w kierunku pedagogicznym – ukończyła Liceum Pedagogiczne oraz Studium Nauczycielskie z zakresu bibliotekarstwa.

 

 

śp. Barbara Sułkowska

14 października zmarła prof. Liceum Ogólnokształcącego w TrzebnicyBarbara Sułkowska. Była rodowitą warszawianką, w wieku lat14 doświadczyła katorżniczej pracy w niemieckich obozach. Uczestniczyła w Powstaniu Warszawskim. Po wojnie ukończyła studia polonistyczne. Przez wiele lat pracowała jako nauczycielka i wychowawczyni w trzebnickim Liceum Ogólnokształcącym oraz jako wizytator Kuratorium Oświaty i Wychowania. Została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Pozostała we wdzięcznej pamięci swoich uczniów i wychowanków.

 

ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here