Pielgrzymka WIARY

33

Mądrość jako dar Boży

Król Salomon zdobył mądrość nie dzięki wrodzonej, ludzkiej naturze, ale otrzymał ją od Boga. O nią prosił Stwórcę. Bóg spełnił to pragnienie i dał królowi „serce mądre i rozsądne” Mdr 7,7-11). Posiadając mądrość „z góry”, Salomon nie odnosi się negatywnie do dóbr ziemskich, ale w hierarchii wartości mądrość stawia na pierwszym miejscu. Mądrość ma wartość ziemską, ale będzie towarzyszyć duszy człowieka nawet po jej rozstaniu się z ciałem. To ona sprawia, że człowiek staje się przyjacielem Boga. Przykładem człowieka, który dobrze wykorzystał  warunki życia jest św. Jadwiga, którą w tych dniach wspominamy w sposób bardzo uroczysty w Trzebnicy i całej naszej archidiecezji.

 

Umiejętność dobrego wyboru

Ewangelia ostatniej niedzieli mówiła o spotkaniu bogatego człowieka z Jezusem (Mk 10,17-27). W tym tekście także ukazane jest znaczenie mądrości. Młody człowiek przychodzi do Mistrza z pytaniem: „Co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?”. Odpowiedź Jezusa jest dwuczęściowa – najpierw przedstawia On rolę Prawa Bożego, czyli nakaz wypełniania przykazań. Kiedy okazuje się, że pytający „wypełnia przykazania od swojej młodości”, wtedy Jezus  proponuje mu coś więcej: „Idź, sprzedaj wszystko co masz i chodź za Mną”. Tu jednak zaczyna się prawdziwy problem. Człowiek ów, okazuje się, nie jest w stanie zrealizować tego zadania, ponieważ dobra materialne stanowią dla niego najważniejszą rzecz. Taka decyzja człowieka ukazuje, że jest on jeszcze daleko od rzeczywistego wypełniania przykazań. My także jesteśmy zaproszeni do pójścia za Jezusem. Musimy jednak najpierw dać odpowiedź na pytanie: Jaka jest nasza wiara w Jezusa? Czy jesteśmy Jego uczniami (jak św. Jadwiga, bł. Jan Paweł II, bł. ks. Jerzy Popiełuszko)? Do realizacji zadań Roku Wiary zachęcał ks. Bp Stefan Cichy w kazaniu na Mszy św. odpustowej w Bazylice wykorzystując fragmenty Listu apostolskiego: „Pragniemy, aby ten Rok rozbudził w każdym wierzącym aspirację do wyznawania wiary w jej pełni i z odnowionym przekonaniem, z ufnością i nadzieją. Będzie to też dobra okazja, by bardziej celebrować wiarę w liturgii, zwłaszcza Eucharystii. Jednocześnie pragniemy, żeby świadectwo życia ludzi wierzących było coraz bardziej wiarygodne. Zwłaszcza w tym Roku każdy wierzący powinien ponownie odkryć treść wiary wyznawanej, celebrowanej, przeżywanej i przemodlonej, i zastanowić się nad samym aktem wiary” (PF 9).

ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here