SHARE

Lata 1945 -1948 8 były dla szkolnictwa na Ziemiach Zachodnich trudne z wielu powodów. Po pierwsze brakowało kadry, pod drugie książek, po trzecie „prawie wszystkiego”. Był to czas, w którym wielu „doganiało utracony czas”. Były to roczniki wojennej rozłąki ze szkołą.A nauczyciele pracowali często po naście godzin dziennie.

Gdy nastał 1948 rok rozpoczęły się w szkolnictwie tak zwane reformy . Powstała sieć szkól siedmioklasowych i jedenastolatek. Przestały istnieć gimnazja i licea. Wraz z tym postanowieniem nastąpiła zmiana lokalizacji trzebnickich szkół. „Jedynka” została przeniesiona na ulicę Gimnazjalną (obecnie Wojska Polskiego), a jedenastolatka zajęła cały budynek na ulicy Żymierskiego (dziś św. Jadwigi). Szkołą kierował wtedy Kazimierz Czyszewski. Powrót „jedynki” do dawnej siedziby nastąpił w 1950 roku. Od tego czasu Szkoła Podstawowa nr 1 w Trzebnicy, a obecnie Gimnazjum nr 1 jest stale w budynku przy ulicy św. Jadwigi. W tamtych latach w szkole działały takie organizacje, jak: Związek Harcerstwa Polskiego, Polski Czerwony Krzyż, Towarzystwo Przyjaciół Żołnierza. Istniała też Spółdzielnia Uczniowska.

Lata pięćdziesiąte to okres powolnej stabilizacji. Masowo ukazują się książki, powiększają się biblioteczne zbiory. Do szkół przybywają nauczyciele wykształceni w seminariach  i szkołach nauczycielskich. Rodziców i szkołę stać było na organizowanie wycieczek. W opracowaniu czytamy: „Na uwagę zasługuję fakt, że pierwszą wycieczkę krajoznawczą dla uczniów zorganizowano w dniach 15 -18 czerwca 1950 roku. Uczniowie klas VI i VII zobaczyli: Poznań, Szczecin, Świnoujście…”. Pod koniec lat pięćdziesiątych szkoła otrzymała nową elewację, został naprawiony dach, wyremontowane schody i kolejne izby lekcyjne.

W 1953 roku nastąpiła zmiana na stanowisku kierownika szkoły. Został nim Józef Deszczółka (1953-55), a po nim Władysław Sobolewicz (1955-59); po jego śmieci następowały częste zmiany na stanowisku kierowniczym i wśród nauczycieli. Dopiero od 1962 roku dłuższy czas kierował szkołą Feliks Kędzierski (1962 -8). Następnie przez pięć lat dyrektorem „jedynki” był Włodzimierz Bartczak, a od 1973 roku Edward Walaszek.

W kronice szkolnej odnotowano zmiany w roku szkolnym 1974/75.Wprowadzono podział uczniów na grupy wiekowe: pacholęta, sztubacy, żacy. Kładziono nacisk na sprawy wychowawcze. Nałożono obowiązek należenia do ZHP.

„Dzień 7 października 1975 roku był w dziejach szkoły dniem szczególnym. Tego dnia w trzydziestą rocznicę powstania szkoły nastąpiło wręczenie sztandaru ufundowanego przez Komitet Rodzicielski…”.

Początek lat osiemdziesiątych przyniósł  kolejne zmiany w szkole. Przekazano halę sportową, łączącą role szkolnej sali gimnastycznej i hali miejskiej. Jej lokalizacja wymusiła dobudowę łącznika hali ze szkołą. W ten sposób powstały dodatkowe pomieszczenia: sale lekcyjne, biblioteka itp.

Od października 1987 roku funkcję dyrektorki szkoły pełniła Grażyna Wolar. Wówczas to Rada pedagogiczna podjęła uchwałę ( już drugą, bo pierwszą przyjęto jeszcze w 1945 roku) o nadaniu szkole imienia księcia  Henryka Brodatego. Oficjalne święto nadania szkole imienia odbyło się 27 września 1990 roku. Zmieniły się czasy, zmienił się system nauczania – „Jedynka” ze szkoły podstawowej awansowała na „Jedynkę” gimnazjalną.

(C.d.n)

BRAK KOMENTARZY

ODPOWIEDŹ